سپس به دومين صفت آنها اشاره مىكند كه آنها در برابر محرمات الهى تسليم نيستند ، و آنچه را كه خدا و پيامبرش تحريم كرده ، حرام نميشمرند ( * ( وَلا يُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ اللَّه وَرَسُولُه ) * ) . ممكن است منظور از رسول او موسى ع و مسيح ع باشد ، زيرا آنها به محرمات آئين خود نيز عملا وفادار نيستند ، و بسيارى از اعمالى كه در آئين موسى ع يا مسيح ع تحريم شده است مرتكب مىشوند ، نه تنها مرتكب مىشوند ، گاهى حكم به حلال بودن آن نيز مىكنند ! . و ممكن است منظور از « رسوله » پيامبر اسلام ص باشد ، يعنى اين كه فرمان جهاد در برابر آنها داده شده است به خاطر آن است كه آنها در برابر آنچه خداوند به وسيله پيامبر اسلام ص تحريم كرده تسليم نيستند ، و مرتكب همه گونه گناه مىشوند . اين احتمال نزديكتر به نظر مىرسد و شاهد آن آيه 33 همين سوره است كه به زودى تفسير آن خواهد آمد ، آنجا كه مىگويد : « هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَه بِالْهُدى وَدِينِ الْحَقِّ » او كسى است كه پيامبرش را با هدايت دين حق فرستاد « . به علاوه كلمه « رسوله » هنگامى كه در قرآن به طور مطلق گفته مىشود منظور پيامبر اسلام ص است . و از اين گذشته اگر منظور پيامبر خودشان بود بايد به صورت « مفرد » نگويد بلكه به صورت « تثنيه » يا « جمع » بگويد براى خود رسول يا رسولانى داشته‌اند ، همانگونه كه در آيه 13 سوره يونس آمده است « وَجاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ » . يعنى « پيامبران آنها دلايل روشن براى آنان آورده‌اند » ( نظير اين تعبير در آيات ديگرى از قرآن نيز ديده مىشود ) . ممكن است گفته شود در اين صورت آيه از قبيل توضيح واضحات خواهد بود ، زيرا بديهى است كه غير مسلمانان همه محرمات آئين اسلام را قبول ندارند .